Wat kan ik wel? 

Door mijn opleidingen Professioneel Coaching, Professioneel Trainer en NLP etc heb ik leren praten en heb ik leren luisteren. Nu denken veel mensen hoe moeilijk is dat.

Begrijpend luisteren is een vak. Een vak waarin je jezelf hebt te blijven trainen. Zo ook met praten. Praat je om je verhaal kwijt te kunnen of om echt vanuit verbinding te communiceren?

Ik heb de afgelopen jaren veel geïnvesteerd in mezelf. Hierbij ben ik webinars, seminars en masterclasses gaan volgen. Wat ik steeds tegenkwam was:

  • Waar is je passie?
  • Waar word jij blij van als je hiermee bezig bent?

Dit kan van alles zijn; een hobby of vanuit professie.

De vraag die hier gesteld werd was:

  • Stel je hebt morgen 10 miljoen op je rekening wat zou je blijven doen?
  • Wat als je morgen bankroet bent? Wat zou je blijven doen. Ook al word je even niet betaald.

Wat ik ontdekt heb is dat mijn hart sneller gaat kloppen als ik met coaching, nlp etc bezig ben. Heb ik in dit vak al gewerkt? Nee dat kan ik (nog) niet. Ik heb heel en heel veel geoefend in mijn omgeving op vrienden en vrienden van vrienden. Ik heb mensen gratis gecoacht zodat ik wel getraind blijf. Boeken lezen wat met dit vakgebied te maken heeft lees ik erg graag.

Door verscheidene redenen kan ik mijn passie nog niet volgen. Want wat is mijn droom? Eerst een opleiding tot NLP trainer. En dan trainingen en workshops gaan geven. In de tijd dat mijn lichaam het toelaat.

 

 

 

Wat wil ik nog meer?

Wat ik wil is inclusie en ervaar exclusie. Ik wil deel zijn van de maatschappij al is het maar een (halve) dag in de week. Dit met de droom van NLP trainer en coaching en public speaking.

Wat zou ik graag lezingen geven over inclusie en exclusie. Dit omdat er mensen zijn zoals ik waarvan het lichaam beperkt is, en de geest 100%. Het zelfstandigondernemen met de mogelijkheid op behoudt van WGA/IVA. Dit omdat ik niet fulltime kan werken.

Hier moeten toch mogelijkheden voor bestaan? Alleen kom ik ze (nog) niet tegen. Inclusie ervaren is een belangrijk gevoel. Het geeft je waarde dat je bijdraagt. De vorm en hoeveelheid maakt niet uit. Hierin mogelijkheden krijgen en doen waar mijn passie ligt. Wat een cadeau zou dat zijn voor mij.

 

Prive

Ook prive heeft exclusie plaats gevonden. Hoe uitte zich dat?

Mijn grote sociale leven was zeer rijk. Ik ging naar festivals en regelmatig naar een gezellig kroegje om bij te kletsen met vrienden. Ik reed overal naar toe en had plezier.

In het begin zijn vrienden er voor je en is er begrip. Mijn schouders zorgde ervoor dat ik wegbleef voor menigtes want het staan deed pijn, mensen liepen tegen me aan en ik kon het financieel niet meer doen daar je bij arbeidsongeschiktheid 30% minder inkomen hebt. Ik heb van de enorme groep vrienden waarbij vriendschappen van 10, 17 en 23jr niet meer bestaan, nog een zeer klein gezelschap over.

Ik heb me zo eenzaam en alleen gevoeld. Ik voelde me echt in de steek gelaten en verlaten. Had ik hier deel aan? Vast wel ik ben namelijk niet meer de persoon die ik vroeger was. Wat de rede ervan is weet ik niet doordat de communicatie is weg gevallen en dan stopt alles. Ik wil geen aannames doen. Ben ik dankbaar voor deze ervaring? Ja wel degelijk. Ik ben dankbaar omdat ik heb mogen genieten van jaren plezier en delen. Ben dankbaar voor het inzicht wat het mij gegeven heeft zoals loyaliteit en liefde voor vriendschappen. Ik heb mogen groeien en ontwikkelen. 

Waar ik nog meer dankbaar voor ben zijn de nieuwe mensen op mijn pad. Gelijkgestemde mensen. Mensen waar ik van mag leren en zij van mij. Waar ik blij van word en energie van krijg. En hierbij het besef hebbende dat er weer een vorm van inclusie plaats vind.

Herken jij dit ook?

  • Wat zou jij kunnen doen om inclusie te ervaren?
  • Welke stappen kun je ondernemen?
  • Als je een kleine stap zou nemen welke zou dat zijn?

 

 

 


2018 © Copyright Arlette Fokker
Deze site is gemaakt door DeGooischeWebsitebouwer.nl