Mijn blogs

Het is woensdagmorgen vroeg en ik zit in mijn stoel te denken waarom ik eigenlijk ben gaan bloggen. Wat maakt dat ik de wereld wil laten delen in de processen die ik door maak of hebt gemaakt.

Is het een ijdelheid? Nee dat niet. Is het gehoord worden? Ja komt in de buurt. Is het dan dat ik geloof in samen ipv alleen. Ja dat ook.

Waarvoor een blog? Voor mij is het onbegrijpelijk dat we in zo’n mooi land leven en toch tegen veel dingen aanlopen. Nu hoor ik je zeggen, dat hou je toch. We kunnen de wereld niet veranderen. Is dat ook echt zo?

Als eenieder 1x per dag iets doet wat een ander kan helpen, al is het alleen maar luisteren of een glimlach of of of dan breng je een rimpel in het water.

Mijn handicap

Doordat ik arbeidsongeschikt ben geraakt werd ik geconfronteerd met mensen die mij uit de weg gingen. Dit omdat ik niet meer kon wat ik altijd deed. Zie mijn eerdere blogs. Wat ik nodig had was een luisterend oor. Ik was boos en verdrietig en had te verwerken wat er was gebeurd. Ik was al jaren bezig met het idee van bloggen. Alleen hoe ging ik dit doen als ik niet meer kon typen. Geen lange verhalen meer kon schrijven.

Een vriend stuurde mij een bericht en vertelde me dat er appjes voor bestaan. Een computerprogramma wat Dragon heet en hier ook appjes van zijn. Zo ook je notitie app kun je inspreken en mailen of bewerken. Je kunt je gesproken tekst omzetten in geschreven taal en het naar jezelf mailen of in Word zetten en meer. Nu deel ik dit met jou. Waarom? Omdat ik geloof in kennis delen. Al is het maar 1 iemand die er iets mee kan ben ik al blij.

Bloggen

Nu word mij weleens gevraagd waarom ik zulke persoonlijke dingen en momenten van mezelf deel. Als je een rimpel wil veroorzaken dan heb je jezelf kwetsbaar op te stellen. Transparantie en open zijn over wat er speelt en hoe het is om dit te ervaren en er hoe mee te dealen. Dit doe ik doormiddel van de blogs. Ik wil graag in verbinding zijn met jou. Ik wil leren en ontwikkelen.

Waar ik me ook ineens bewust van werd was dat doordat ik blogs schrijf mensen eerder dingen van me weten nog voordat ze me ontmoet hebben. Dat was confronterend om hier ineens bewust van te zijn. Is dit dan erg? Nee absoluut niet. Wel iets om bewust van te zijn.

Open zijn

Vroeger dacht ik altijd dat ik een heel open mens was. Dit hield ik mezelf voor. Terwijl dat in de praktijk echt niet zo bleek te zijn. Ik vertelde anekdotes en dingen die ik had meegemaakt, alleen wat er echt in mij speelde hield ik voor mezelf. Want dan was ik kwetsbaar en kon ik geraakt worden. Ik dacht dat open zijn te maken had met de verhalen. Alleen leerde ik dat mezelf echt openstellen betekende dat ik eerlijk naar mezelf had te zijn. Dat alles wat ik voelde en dacht er mag zijn. Ik neem mezelf serieus.

In het herkennen en erkennen van mijn gedachtes en gevoelens kan ik deze opschrijven en delen met jou. Mezelf kwetsbaar opstellen en transparant zijn dat ik soms verdrietig ben omdat ik niet meer kan wat kon. Omdat ik soms gefrustreerd ben omdat ik ergens niet bij kan of geen kracht hebt en dingen uit mijn handen laten vallen. Dit delen maakt me sterk ipv zwak.

Vragen

  • Is dit herkenbaar voor je?
  • Kun jij je open te stellen?
  • Ben je open en transparantie over jouw belevingswereld?

 Help mij jou te helpen en stuur je bericht hier.

 

 


2019 © Copyright Arlette Fokker
Lees onze Disclaimer

 

 

Deze site is gemaakt door DeGooischeWebsitebouwer.nl