Grenzen

Herken jij je grenzen? En zo ja hoe herken je deze dan? Voel je dat, weet je dat of herken je het van eerder misschien.

Is er een recente situatie waarin je een grens voelde? Hoe voelde je dat het teveel werd? Voelde je dit in je lichaam, veranderde daarin iets? Misschien hoofdpijn, spanning in je schouders of nek, of verhard lichaam. Of voelde je stress toenemen en een irritatie opkomen?

Wat het ook was kun je dit terughalen?

Het is echt niet prettig of fijn als je deze gedachtes en gevoelens terughaalt. Alleen hebben ze wel een functie. De functie is een waarschuwingssignaal. Deze signalen laten je zien dat je grenzen overgaat.

Stel je jezelf weleens de vragen: Voelt dit goed voor mij? Is dit wat ik echt wil?

Het waarom

In NLP-taal is waarom een schuldvraag en word vaak geassocieerd met een een herinnering van vroeger. Voorbeeld; je krijgt een nieuwe fiets als kind zijnde en je ouders geven aan, wel voorzichtig doen. Niet op je achterwiel rijden en krassen maken. En ja hoor je slipt of gaat op je achterwiel rijden en je valt. En je hoort je vader of moeder zeggen “Waarom heb je dat gedaan?” Je ziet de vinger die heen en weer gaat bij deze vraag. Je bent een grens over gegaan.

Hoe komt het toch dat we onze grenzen zo verleggen? Wat kunnen we ertegen doen?

Nee zeggen

Je lichaam heeft een signaal gegeven zoals bovenstaand beschreven of een ander soort signaal wat bij jou past. Laat je dit nu gaan of ga je luisteren naar wat goed voor jou is. Hoe zeg je nee dat is de grootste uitdaging.

Nee zeggen kun je leren door voorbeeld bij een vraag aan te geven dat je hierover even wilt denken en er op terugkomt.

Geeft je lichaam een duidelijk signaal op welk vlak ook, dan is nee tegen de ander zeggen een ja tegen jezelf. Wat maakt dat dit zo moeilijk is? Wil je de ander niet teleurstellen of kwetsen? Dan stel je jezelf misschien wel teleur of kwets je jezelf.

Door je behoefte uit te spreken hoef je vaak geen grens aan te geven. Dit doordat je eigenlijk al aangeeft wat goed is voor jou.

Mijn grens

In de afgelopen jaren ben ik tegen mijn grenzen aan gelopen. Ik ben een alleenstaande moeder van een prachtige dochter waar ik 21 jaar 24/7 voor hebt gezorgd. Mijn dochter is verstandelijk beperkt en woont sinds 2011 in een begeleid woontraject. Wat ik ben gaan beseffen is dat ik mijn leven onhold heb gezet tijdens haar opvoeding. Alles stond/staat in het teken van mijn dochter. Als zij gelukkig is, ben ik dat ook. Ik heb bewust gekozen voor jong moederschap en daarin nooit geleerd mijn grenzen en lichaam te voelen. Alleen de boosheid en frustratie omdat het de grootste uitdaging was waar ik voor stond.

Toen mijn dochter het huis uit ging viel ik in een gat, een zeer groot gat. Ik heb een jaar voor me uit zitten staren. Want van 24/7 zorgen voor haar was daar ineens een leegte en geen doel meer. Ik kwam uit mijn werk ging op de bank zitten en zat uren voor me uit te staren. Als ik op de klok keek was het bijv 21.00u en ging ik slapen. Ik at niet en de volgende dag op het werk at ik pas weer. Vriendinnen vroegen me langs te komen en haalde me uit huis. Zodat ik me weer een beetje begon te openen. Het heeft mij achteraf heel goed gedaan al kon ik dat toen niet voelen.

Ik heb mezelf 21 jaar weggecijferd voor mijn dochters belang. Alles stond in het teken van haar. Nu besef ik dat ik elk signaal van mijn lichaam heb genegeerd. Want ik was toch die sterke. Ik kon de wereld dragen.

Proces

Nu vraag ik mezelf continue of hetgeen wat ik doe is wat ik wil en goed voelt. Hierdoor word ik me bewust van mijn lichaam en grenzen. Voel ik nee dan zeg ik nee. Wat ik ook geleerd hebt is dat ik niet op de goedkeuring van anderen hoef te wachten. Ik ben al goed zoals ik ben. Ik wil niet meer voldoen aan iedereen hun wensen of gedachtes. Wat een ruimte geeft dit zeg.

De blogs die ik schrijf zijn processen van de afgelopen 20 jaar en sinds mijn schouder beperking in 2011. Metaforisch mocht ik loslaten wat ik altijd op mijn schouders droeg. De wereld, mijn dochter en haar zorg, mijn werk, en alles wat je kunt bedenken.

Ik zeg harde nee’s tegen vragen die niet goed voor mij zijn. Ik stel mezelf de vraag of het goed is voor mij en of ik iets echt wil. Dit proces geeft mij ruimte om te voelen waarin mijn lichamelijke en geestelijke grens ligt.

Herken jij mijn proces? Misschien zit je er wel in op jouw manier. Denk dan eens na over deze vragen.

Vragen

  • Zeg jij nee tegen een ander?
  • Voel jij je lichaam en grenzen die het aangeeft?
  • Vertel jij je behoeftes aan anderen?
  • Wie wil je plezieren door over grenzen heen te stappen?

 

Help mij jou te helpen en stuur je bericht hier

 

 


2018 © Copyright Arlette Fokker
Deze site is gemaakt door DeGooischeWebsitebouwer.nl