Acceptatie             

Wat is acceptatie? Voor mij is het een woord net als loslaten wat een groot begrip heeft. Maar wat is het nou? En hoe doe je het?

In mijn waarheid betekent acceptatie ruimte maken voor wat zich aandient zonder (ver)oordelen. Ik heb een mindfulness/ACT-training gevolgd (ondergaan)omdat ik dieper wilde leren om met boosheid en pijn om te gaan. Het accepteren dat ik me soms boos voel, of pijn ervaar etc.

Waar ik me steeds bewuster van ben geworden is dat ik niet mijn gedachte ben. Ik kan kijken naar mijn gedachtes van een afstand. Waarnemen wat zich aandient.

Mindfulness

Waar elke mindfulness training mee begon was een bodyscan. Soms in deze meditatie dwaalden mijn gedachtes weg. Accepteren dat je gedachtes er zijn en er mogen zijn. Wat ik ook meekreeg was als je gedachtes afdwalen kun je er dan met je hele aandacht naar toe gaan en ernaar kijken en vervolgens weer te richten op de ademhaling.

Voor mij is acceptatie ook liefdevol naar jezelf zijn. Als je geïrriteerd bent omdat de buren voor de zoveelste keer ruzie hebben terwijl jij wilt slapen. Accepteer je irritatie dan. Adem ernaartoe. Laat het er zijn.

Je kunt tegen jezelf zeggen, het is oké dat ik dit ervaar. Het is goed dat ik het waarneem.

Acceptatie is waarnemen wat je voelt. Niet in je emoties/gevoel stappen maar ermee in contact blijven. Niet je gevoel en emoties worden.

Voor mij is dit soms een uitdaging.

Als ik me geïrriteerd voel kan ik me ook narrig voelen. Dan ben ik mijn gevoel geworden. Wat ik te doen heb is ernaar blijven kijken. Wat neem ik waar in mijn lichaam? Verhard mijn lichaam, geeft het een signaal, waar zit mijn adem.

Kan ik liefdevol naar mezelf blijven of komt er een (ver)oordeel?

Anekdote

Een tijdje geleden had mijn partner een conflict met iemand over mij. Ik ben 9 jaar ouder dan mijn partner en dat werd niet geaccepteerd. Een hoop ruzie kwam hieruit voort. Mijn eerste reactie was boos worden want ze kenden mij totaal niet. Ze hebben mij nooit ontmoet. Mijn partner is blij en gelukkig en dat werd weggeveegd dat dat niet relevant was.

Mijn eerste reactie was dat ik erg boos werd. Het raakte me. Voelde als onrecht.

Een dag later realiseerde ik me dat het niets met mij te maken had. Ik keek naar mijn gedachtes en besefte dat ik niet mijn gedachte ben. Dat ik accepteerde dat er mensen zijn die ergens op tegen zijn en dat dat oké is. Waar ik me nog bewuster van werd is dat de gedachtes en gevoelens van de ander niet van mij zijn. Dat ik er niets mee hoef. Ik hoefde ze niet op te lossen.

Acceptatie voelde ik door mijn lichaam stromen en kon tevens loslaten. Klinkt misschien gek, ik ben dankbaar voor de groei die ik heb doorgemaakt en beseffen dat acceptatie en loslaten geïntegreerd zijn.

Vragen

Herken jij bij jezelf dat je kunt accepteren?

Wat heb jij gedaan om zover te komen?

Heb je tips wat anderen zou kunnen helpen?

 

Heb je vragen en of opmerkingen stuur je bericht hier 

 

 


2019 © Copyright Arlette Fokker
Lees onze Disclaimer

 

 

Deze site is gemaakt door DeGooischeWebsitebouwer.nl